Hagyj időt - Fă-ți timp

Csata Ernő, p, 10/19/2018 - 00:08

 

 

 

                                                                          

(Fordította Csata Ernő)
                                                                                  

Sietős, átmenő utadon az öröklét felé,

Hagyj időt, csupán egy percet is, nézz a lábad elé!

Hagyj időt meglátni az égő fájdalmat és könnyet,

Hagyj időt irgalommal enyhíteni a szenvedőket.

                                          

Hagyj időt az igaznak és álomba merülésnek,

Hagyj időt a tiszta szívből jövő éneklésnek,

Hagyj időt látni az erdőt, hallgatni a forrást,

Hagyj időt meghallani a gémet, a virágzást.

                                               

Hagyj időt segíteni az elmaradt gyengén,

Hagyj időt egyedül imádkozni a hegyi estén,

Hagyj időt együtt lenni idős anyád, apáddal,

Hagyj időt jó szóra és karéjra a kutyáddal.

                                                                                                                      

Hagyj időt örülni közeli szeretteiddel, 

Hagyj időt otthon Jézusnak élni szíveddel,

Hagyj időt megízlelni a szépet, mindazt mi tiszta,

Hagyj időt, mert ami körülvesz, az egy világ titka.

                                                  

Hagyj időt imára, böjtre és elmélkedésre,

Hagyj időt testvéreiddel való gyülekezésre,

Hagyj időt naponta gyűjteni sokból egy cseppnyit,

Hagyj időt a létnek, mi telik, ha nem is teszel semmit.

                                                                         

Hagyj időt megállni, meghallani Isten szavát,

Hagyj időt, mert a mindenség szól hozzád odaát,

Hagyj időt hallgatni és mindentől bölcsebb lenni,

Hagyj időt életedet és halálodat értékelni.

                                                                             

Hagyj időt most, mert késő lesz majd keseregni;

Életed elherdált kincseit nem tudod összeszedni!

                                                                                       

Traian Dorz

                                                     

Fă-ți timp

                                                                

În trecerea grăbită în lumea către veci, 

Fă-ţi timp, măcar o clipă, să vezi pe unde treci!

Fă-ţi timp să vezi durerea şi lacrima arzând, 

Fă-ţi timp să poţi, cu mila, să le alini, trecând. 

                                                                    

Fă-ţi timp pentru adevăruri şi adânciri în vis, 

Fă-ţi timp pentru cântare cu sufletul deschis. 

Fă-ţi timp să vezi pădurea, s-asculţi lângă-un izvor,

Fă-ţi timp s-auzi ce-ţi spune o floare, un cocor.

                                     

Fă-ţi timp s-aştepţi din urmă, când mergi cu slăbănogi, 

Fă-ţi timp pe-un munte, seara, stând singur să te rogi, 

Fă-ţi timp să stai cu mama şi tatăl tău bătrâni,

Fă-ţi timp de-o vorba bună şi-o coajă pentru câini.

                                                         

Fă-ţi timp să stai aproape de cei iubiţi, voios, 

Fă-ţi timp să fii şi-al casei în slujba lui Hristos,

Fă-ţi timp să guşti frumuseţea din tot ce e curat,

Fă-ţi timp, căci eşti de taine şi lumi înconjurat.

                                               

Fă-ți timp de rugăciune,de post și meditări,

Fă-ți timp de cercetarea de frați și de-adunări,

Fă-ţi timp şi-adună-ţi zilnic din toate câte-un pic, 

Fă-ţi timp, că viaţa trece şi când nu faci nimic. 

                                                                                 

Fă-ţi timp lângă cuvântul lui Dumnezeu să stai,

Fă-ţi timp, căci toate-acestea au pentru tine-un grai, 

Fă-ţi timp s-asculţi la toate, din toate să înveţi,

Fă-ţi timp să-i dai vieţii și morţii tale preţ. 

                                                                             

Fă-ţi timp acum, că-n urmă zadarnic ai să plângi;

Comoara risipită a vieţii n-o mai strângi!

 

 

Magyar Irodalmi Lap

Hozzászólás ehhez


Belépés

Hírlevél

Hírlevél

Tartalom átvétel

Reklám

 

 

 


 

A Magyar Nyelv Múzeuma

 

Inter Japán Magazin

 

Turcsány Péter honlapja

 

Jankovics Marcell honlapja

 

 

Papp Lajos

 

 

 

 

 

Magyar Irodalmi Lap